Roboty współpracujące, jak sama nazwa wskazuje, to roboty i ludzie, którzy mogą współpracować na linii produkcyjnej, aby w pełni wykorzystać wydajność robotów i ludzką inteligencję. Ten rodzaj robota jest nie tylko opłacalny, ale także bezpieczny i wygodny, co może znacznie promować rozwój przedsiębiorstw produkcyjnych.
Jako nowy typ robota przemysłowego, roboty współpracujące usuwają przeszkody we współpracy człowiek-maszyna i pozwalają robotom całkowicie pozbyć się ograniczeń związanych z poręczami lub klatkami. Przełomowa wydajność produktu i szeroki zakres zastosowań otworzyły nową erę w rozwoju robotów przemysłowych. era.
Spis treści
- Wstęp
- główne zalety
- Główne cechy
- współpraca człowiek-maszyna
- Stan badań i kierunki rozwoju
Inteligentną fabrykę przyszłości tworzy harmonijne współistnienie człowieka i maszyn, co wymaga, aby roboty mogły współpracować z człowiekiem i wykonywać z nim różne zadania. Obejmuje to wykonywanie tradycyjnych zadań, których „ludzie nie potrafią, nie chcą i nie potrafią dobrze wykonać”, ale obejmuje także zadania złożone, które mogą zmniejszyć intensywność pracy człowieka i poprawić jakość jego życia. Z tego powodu współpracę człowieka z maszyną można uznać za nieuniknioną cechę nowych robotów przemysłowych.
Współpraca człowiek-maszyna przyniosła fundamentalne zmiany w produkcji przemysłowej i produkcji w przyszłych fabrykach oraz ma decydujące i ważne zalety:
① Maksymalna elastyczność procesu produkcyjnego.
② Podejmuj ręczne procesy, których wcześniej nie można było zautomatyzować i które nie były ergonomiczne, aby zmniejszyć obciążenie pracowników.
③ Zmniejsz ryzyko obrażeń i infekcji, na przykład używając dedykowanego chwytaka współpracującego człowiek-maszyna.
④Kompletne, powtarzalne procesy o wysokiej jakości bez inwestycji w zależności od rodzaju lub obrabianych przedmiotów.
⑤ Użyj wbudowanego systemu wykrywania, aby poprawić produktywność i złożoność sprzętu [2].
W oparciu o zalety współpracy człowieka z maszyną i zgodnie z zapotrzebowaniem rynku, bardziej elastyczne roboty współpracujące stały się realnym rozwiązaniem do wykonywania prac montażowych i wydobywczych. Może zmaksymalizować odpowiednie zalety ludzi i robotów, umożliwiając robotom lepszą współpracę z pracownikami i dostosowywanie się do szerszego zakresu wyzwań zawodowych.
Główne cechy robotów współpracujących to:
1. Lekki
Ułatw sterowanie robotem i popraw bezpieczeństwo.
2. Życzliwość
Upewnij się, że powierzchnia i złącza robota są gładkie i płaskie, bez ostrych narożników lub szczelin, które mogłyby łatwo uszczypnąć operatora.
3. Zdolność percepcji
Postrzegaj otaczające środowisko i zmieniaj własne zachowanie zgodnie ze zmianami zachodzącymi w otoczeniu [3].
4. Współpraca człowiek-maszyna
Posiada czułą charakterystykę sprzężenia zwrotnego siły i zatrzymuje się natychmiast po osiągnięciu ustawionej siły. Po dokonaniu oceny ryzyka nie ma konieczności instalowania ogrodzeń ochronnych, pozwalających na wspólną pracę ludzi i robotów [3].
5. Wygodne programowanie
Dla niektórych zwykłych operatorów i osób z wykształceniem nietechnicznym programowanie i debugowanie są bardzo łatwe.
Rozwój inteligentnej produkcji jest nierozerwalnie związany z robotami. Rozwój inteligentnych robotów to jedyny sposób na zbudowanie inteligentnej platformy sprzętu produkcyjnego oraz poprawę poziomu automatyzacji i inteligencji procesu produkcyjnego.
W 1959 roku Amerykanie zbudowali pierwszego na świecie robota przemysłowego. Od tego czasu roboty stopniowo zyskiwały na popularności w przemyśle. Wraz z ciągłym rozwojem nauki i technologii, zwłaszcza pojawieniem się Przemysłu 3.0, zautomatyzowane linie produkcyjne, w których szeroko wykorzystuje się roboty przemysłowe, stały się podstawowym wyposażeniem przemysłu produkcyjnego.
Jednakże w dobie inteligentnej produkcji, aby odpowiedzieć na rosnące zapotrzebowanie konsumentów na produkty dostosowane do indywidualnych potrzeb, inteligentne fabryki muszą w pełni wykorzystać istniejące zasoby na ograniczonej przestrzeni, aby zbudować elastyczne, bezpieczne i szybko zmieniające się inteligentne linie produkcyjne w celu dostosowania się do nowych warunków. do nowych produktów. Produkcja, wymiana linii produkcyjnych i skrócenie czasu wytwarzania produktów wymagają elastycznych i szybkich jednostek produkcyjnych, aby sprostać tym potrzebom, poprawić moce produkcyjne i efektywność przedsiębiorstw produkcyjnych oraz obniżyć koszty. Dlatego inteligentne roboty staną się najważniejszym sprzętem w inteligentnych systemach produkcyjnych. W pewnym sensie kompleksowe unowocześnienie inteligentnych robotów stanowi ważną część nowej rundy rewolucji przemysłowej. Jednak w niektórych obszarach produktów i liniach produkcyjnych operacje ludzkie są nadal niezbędne, takie jak montaż precyzyjnych części i intensywna praca wymagająca dużej elastyczności. W takich przypadkach roboty współpracujące człowiek-maszyna będą odgrywać coraz ważniejszą rolę.
Tak zwana współpraca człowieka z maszyną oznacza, że roboty wykonują bardzo precyzyjne i powtarzalne procesy pracy, a pracownicy wykonują przy ich pomocy pracę twórczą. Zastosowanie robotów współpracujących człowiek-maszyna pozwala przedsiębiorstwom uzyskać większą elastyczność w zakresie okablowania i konfiguracji produkcyjnej, a także poprawia wydajność produktów. Sposobem współpracy człowiek-maszyna może być podział pracy pomiędzy ludźmi i maszynami lub ludźmi i maszynami współpracującymi.
Co więcej, rozwój inteligentnej produkcji wymaga większych zmian w relacjach między ludźmi a maszynami. Ludzie i maszyny muszą być w stanie rozumieć, postrzegać i pomagać sobie nawzajem, zanim będą mogli ściśle koordynować działania w przestrzeni, naturalnie wchodzić w interakcje i zapewniać sobie wzajemne bezpieczeństwo.
W dobie transformacji i modernizacji przemysłu wytwórczego inteligentne roboty będą coraz bardziej zintegrowane z naszą pracą i życiem. Jeśli zignoruje się badania, rozwój i promocję inteligentnych robotów, cała strategia rozwoju „Made in China 2025” może zostać zachwiana od podstaw. Model współpracy człowiek-maszyna, w którym ludzie, sprzęt i maszyny współpracują, może poprawić efektywność przedsiębiorstwa, wzmocnić kontrolę jakości, zwiększyć elastyczność produkcji, obniżyć koszty linii logistycznych i zbliżyć firmy produkcyjne do rynku. Roboty stanowią sprzęt wspierający inteligentną produkcję, a współpraca człowieka z maszyną stanie się podstawową cechą robotów nowej generacji.
Systemy współpracy człowiek-maszyna przeszły proces długoterminowej akumulacji i stopniowego rozwoju, zwłaszcza w ciągu ostatnich 30 lat. Wraz z ciągłym rozwojem sztucznej inteligencji systemy współpracujące człowiek-maszyna również weszły na „szybką ścieżkę” rozwoju. Systemy współpracy człowiek-maszyna rozwijały się przez dziesięciolecia i osiągnęły dobre efekty aplikacyjne oraz korzyści ekonomiczne w wielu dziedzinach. W dalszej części jako przykłady objaśnień zostaną użyte nowo powstały wspólny system ekspercki i komputerowo zintegrowany system produkcyjny.
współpracujący system ekspercki
Większość obecnie istniejących systemów ekspertowych (komputery itp.) to „eksperci” w określonej dziedzinie zawodowej, ale gdy wykroczą poza tę konkretną dziedzinę zawodową, system ekspertowy może nie działać. Stopniowo rozwijane są współpracujące systemy ekspertowe, aby pokonać ograniczenia ogólnych systemów ekspertowych. W połowie lat 80. XX wieku, wraz z praktycznym zastosowaniem zdroworozsądkowego rozumowania i teorii rozmytej oraz dojrzałości technologii głębokiej reprezentacji wiedzy, systemy ekspertowe zaczęły przekształcać się w wielopoziomowe, kompleksowe modele z wieloma reprezentacjami wiedzy i wieloma silnikami wnioskowania. Współpracujący system ekspertowy opiera się na korygowaniu uproszczeń tradycyjnych systemów ekspertowych w rozwiązywaniu złożonych problemów i zaczyna dążyć do głębokiego wyjaśniania i rozumowania. Zasadą realizacji jest uzupełnianie technologii, począwszy od połączenia prostych metod reprezentacji wiedzy i wnioskowania, aż po stopniowe rozwinięcie się w systemy eksperckie Synteza strukturalna.
System ten może integrować kilka systemów podeksperckich z podobnych dziedzin lub wielu aspektów jednej dziedziny, aby współpracować w celu rozwiązania szerszego problemu. Badając złożone problemy, określone zadanie całkowite można rozłożyć na kilka podzadań, które są realizowane odpowiednio przez kilka systemów ekspertowych. Każdy system ekspertowy wykorzystuje własną wiedzę specjalistyczną do rozwiązania problemu, a następnie współpracuje z podsystemami, aby zapewnić, że rozumowanie systemu ekspertowego jest bardziej wszechstronne, dokładne i niezawodne. Proces wspólnego rozumowania i rozwiązywania problemów przez współpracujące systemy ekspertowe można podzielić na cztery etapy: podział problemu, przydział podproblemów, rozwiązywanie kluczowych podproblemów i synteza wyników rozumowania. Te cztery etapy są rekurencyjne. W przypadku podproblemów innych niż podstawowe proces ten należy kontynuować, a „rekurencję-odrodzenie” można powtarzać aż do rozwiązania problemu. Współpracujące systemy ekspertowe są szeroko stosowane w medycynie. Do współczesnych chorób organicznych należą różne rodzaje raka płuc, rak żołądka, rak wątroby, rak przełyku, rak nosogardzieli, białaczka itp. Jeśli dla każdego rodzaju spuchniętego palca zostanie opracowany system ekspercki, wówczas taki system ekspercki może jedynie pomóc w diagnozie jednego rodzaju nowotworu: jest to oczywiście marnowanie siły roboczej i zasobów. Eksperci opracowali oparte na współpracy systemy eksperckie, takie jak „Doktor Watson” i „Dziesięć najpopularniejszych systemów eksperckich w diagnostyce i leczeniu nowotworów złośliwych”, które mogą skutecznie pomagać lekarzom w diagnozowaniu różnych nowotworów i zapewniać odpowiedni plan leczenia lekarzy oraz systemy eksperckie (komputery itp.). .) współpracują ze sobą, co nie tylko oszczędza czas i energię lekarzy, ale także znacznie poprawia trafność diagnozy i osiąga dobre wyniki. Ponadto współpracujące systemy eksperckie są również szeroko stosowane w diagnostyce medycznej, prognozowaniu pogody, inżynierii chemicznej, podejmowaniu decyzji finansowych, badaniach geologicznych, rozpoznawaniu mowy, przetwarzaniu obrazów i innych dziedzinach.
komputerowo zintegrowany system produkcyjny
Systemy współpracy człowiek-maszyna są również stosowane w nowoczesnej produkcji i osiągają dobre wyniki. W nowoczesnej produkcji zintegrowane komputerowo systemy produkcyjne szybko się rozwijają. Komputerowo zintegrowany system produkcyjny został po raz pierwszy zaproponowany przez amerykańskiego uczonego Josepha Harringtona w 1973 roku. Odnosi się do wszechstronnego wykorzystania nowoczesnych technologii zarządzania, technologii produkcji, technologii informatycznych, technologii inżynierii systemów itp. w celu integracji odpowiednich ludzi. Złożony duży system, w którym maszyny (komputery, sprzęt produkcyjny i kontrolny itp.) są organicznie zintegrowane i optymalnie obsługiwane. W takim systemie ludzie i maszyny współpracują i wykonują swoje obowiązki. Ludzie zajmują się głównie takimi zadaniami, jak percepcja, rozumowanie, podejmowanie decyzji i tworzenie; maszyny odgrywają rolę w realizacji i kontroli procesu produkcyjnego lub wykonują zadania, których ludzie nie są w stanie wykonać ze względu na czynniki fizyczne lub psychiczne. W ostatnich dziesięcioleciach, zwłaszcza od 1990 r., wiele firm zajmujących się produkcją chemii, stali i maszyn w Stanach Zjednoczonych, Europie Zachodniej, Japonii, Korei Południowej i Chinach przyjęło komputerowe zintegrowane systemy produkcyjne. Według badań wiele firm znacznie poprawiło wydajność produkcji, jakość produktów i wykorzystanie sprzętu po przyjęciu zintegrowanych komputerowo systemów produkcyjnych, znacznie zmniejszyło objętość projektów inżynieryjnych, skróciło cykle produkcyjne i osiągnęło dobre korzyści ekonomiczne. . Jako przykład weźmy proces realizacji zadań robotów współpracujących w produkcji przemysłowej. Roboty współpracujące zaprojektowano tak, aby pomagały ludziom i współpracowały bez konieczności stosowania ogrodzeń ochronnych w celu izolacji. Mogą rozwiązać problem precyzji, który jest trudny do osiągnięcia przez człowieka, lub utrzymać ludzi z dala od niebezpiecznych środowisk i pracy. Roboty współpracujące umożliwiają współpracę, są bezpieczne, szybko się uczą i można je dostosować. Duże możliwości, wysoka wydajność i niski koszt. Według odpowiednich statystyk zagranicznych wielkość rynku robotów współpracujących wyniosła w 2014 r. około 100 mln USD i obecnie rośnie w tempie 50% rocznie. Oczekuje się, że do roku 2020 roboty stworzą nową sytuację „integracji człowieka z maszyną”.
Produkcja ludzka obejmowała pracę całkowicie ręczną, półautomatyczną, w pełni automatyczną i inne sposoby produkcji. W przyszłości z pewnością wejdziemy w erę współpracy człowieka z robotem i staniemy się normalnym trybem pracy. Obecnie roboty mogą być używane wyłącznie przed i za linią produkcyjną, na przykład podczas załadunku i rozładunku. Podczas procesu montażu wykorzystuje się montaż ręczny, który współpracuje z systemem przenośników taśmowych w celu realizacji oszczędnej produkcji urządzenia. W przyszłości ludzie i roboty będą mieszani i dopasowywani na liniach produkcyjnych. Roboty współpracujące będą wykorzystywać wielofunkcyjne pazury oraz sterowane i wydajne programowanie, aby poprawić konkurencyjność kosztową całego systemu montażowego. Manipulatory kinematyczne o wielu stopniach swobody współpracują z człowiekiem, a ich zwarte ruchy nie zakłócają pracy pracowników. Jeśli chodzi o podział pracy między ludźmi i maszynami, przyszłe roboty współpracujące pozostawią proste, powtarzalne i pracochłonne prace robotom, a złożoną pracę intelektualną pozostawią samym ludziom. Roboty współpracujące przełamują okowy tradycyjnych robotów i dążą do niskich kosztów i wysokiej wydajności, a dziś, wraz z dywersyfikacją bezpieczeństwa i produkcji, może nastąpić burza wymiany maszyn produkcyjnych.
Chociaż obecny system współpracy człowiek-maszyna jest szeroko stosowany we wszystkich aspektach produkcji i życia, zmienia on lub zmienia sposób, w jaki ludzie rozumieją świat i go przekształcają. Jednakże stosunkowo niewiele badań dotyczy kwestii wspólnego podejmowania decyzji i efektywnego przydzielania zadań. Systemy współpracy człowiek-maszyna borykają się również z trudnościami technicznymi w zdobywaniu wiedzy i problemami społecznymi. Istnieje pewna korelacja pomiędzy uchwyceniem trendu rozwojowego systemów współpracujących człowiek-maszyna a zrozumieniem sztucznej inteligencji. Rozwój systemów współpracy człowiek-maszyna dobrze uwzględnia lub uwzględnia słabą sztuczną inteligencję i przyniósł owocne wyniki, takie jak różne obecne systemy ekspertowe. W wielu systemach współpracy człowiek-maszyna komputery pomyślnie wykonały zadania obliczeniowe i rozumowania przydzielone i wyznaczone przez ludzi, w dużym stopniu uwalniając ludzkie ręce i mózgi.
Silna sztuczna inteligencja wciąż stoi przed wieloma problemami filozoficznymi i praktycznymi, ale eksperci od sztucznej inteligencji nadal aktywnie eksplorują i próbują przełamać różne ograniczenia. Wraz z rozwojem silnej sztucznej inteligencji nadal będą się rozwijać systemy rozumowania człowiek-maszyna, które lepiej zastąpią ludzką pracę i jeszcze bardziej uwolnią ludzi od żmudnej pracy. W niedalekiej przyszłości z pewnością powstaną systemy współpracy człowiek-maszyna.
① Przyjazna współpraca człowieka z maszyną. Zautomatyzowane procesy w dalszym ciągu wymagają zaangażowania ludzi, a istniejąca technologia nie jest w stanie tego w pełni zautomatyzować. Kompletny system współpracy człowiek-maszyna z prostszym programowaniem oznacza, że fabryka nie potrzebuje wielu zasobów inżynieryjnych.
②Bardziej skuteczny i lepszy. Automatyzacja przy minimalnym ryzyku bezpieczeństwa i małej przestrzeni roboczej ułatwia fabrykom wykorzystanie istniejących obiektów do efektywnej produkcji. Współpracujące linie montażowe łączące ludzi i maszyny sprawiają, że tempo produkcji jest szybsze i bardziej efektywne.
③Wyższa jakość i mniej odpadów. Współpraca ludzi i robotów przekracza dokładność i szybkość, jakie mogą osiągnąć ludzie, co skutkuje wyższą jakością produktów i mniejszą ilością odpadów.
④ Uprość technologię programowania. Wiodąca technologia programowania, różniąca się od tradycyjnego programowania złożoności. Każdy może to opanować bez specjalnego przeszkolenia i umiejętności programowania.

